De kans is heel erg klein, maar misschien kom je in de komende tijd op een heel alledaagse plek ineens iets vreemds tegen. Het is klein, en niet herkenbaar als iets dat je eerder gezien hebt – tenzij het ondenkbare gebeurt en je er TWEE tegenkomt. Het is een ovula. Ik ben al weken bezig ovula’s te maken en ga binnenkort de eerste "vrij laten". Misschien in de trein. Of in de supermarkt. Of in een bushokje. Ik weet nog niet. Als je er één vindt, mag je ‘m meenemen. Je kunt hem bewaren, of ergens anders op een publieke plaats leggen. Of weggeven. Wil je er meer over weten, kijk dan op de site www.ovula.web-log.nl.

Er is weer veel tijd verstreken. En hoewel ik niet heb stilgestaan, leek dat op dadalog wel zo. Maar nu is er weer wat van de beweging zichtbaar. Stills uit een film die ik vorig jaar maakte. Omdat ik momenten alleen kan vangen als een vlinder met een net. Eigenlijk nutteloos. Wreed zelfs. Maar ik doe het toch. Misschien wel om te laten zien dat het niet kan, een moment vangen. Een vage afdruk die verbleekt bij hoe het was.